Στην πανταχόθεν βαλλόμενη Ελλάδα του διογκωμένου δημοσίου χρέους και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων η κοινωνική πραγματικότητα συντίθεται από αναρίθμητες αυτοκτονίες, μια κλιμακωτά αύξουσα εγκληματικότητα, έναν κλονισμένο κοινωνικό ιστό όπως αυτός διαμορφώνεται από την καταναγκαστικά άναρχη συμβίωση μεταναστών και γηγενούς πληθυσμού και ένα εν γένει τεχνηέντως εξευτελιστικό επίπεδο διαβίωσης που καταδεικνύουν με τον πλέον κυνικό τρόπο πως, πέραν των όποιων αριθμητικά αποτιμώμενων ελλειμμάτων, η ελληνική κοινωνία πάσχει από το ανίατο σύνδρομο της καταρράκωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Το τρίτο άρθρο της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση εγγυάται την ευημερία των λαών της, την αειφόρο ανάπτυξη με γνώμονα την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη, την άκρως ανταγωνιστική κοινωνική οικονομία της αγοράς και άλλα τέτοια θεωρητικά (και εύηχα) παρόμοια που κατά την εισδοχή τους στην ελληνική έννομη τάξη υπέστησαν μια «ποιοτική» μετάλλαξη και βαφτίστηκαν μπουρδολογίες νομιμοποιητικές της πολιτικής αυθαιρεσίας κατά τον ίδιο τρόπο που το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας λειτουργεί μόνο προς όφελος των πολιτικάντηδών μας, σε εκτέλεση των υποχρεώσεων μας εκ του μνημονίου…

Στην ευρωπαϊκή Ελλαδίτσα του 2013, λοιπόν, βλέπουμε δύο φοιτητές να χάνουν τη ζωή τους σε μια προσπάθεια αυτοσχέδιας θέρμανσης, θύματα της ανέχειας που έχει μετατρέψει το πετρέλαιο σε είδος πολυτελείας για τα πενόμενα στρώματα αλλά για τη διαμονή κάποιων Παπαγεωργο-απιθανόπουλων στο κελί 33 είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Ζωτικά επαγγέλματα όπως αυτά του γιατρού και του καθηγητή (και πάμπολλα άλλα) συρρικνώνονται με τις αναπροσαρμοζόμενες περικοπές μισθών την ίδια ώρα που οι φίλτατοι εκπρόσωποι του λαού διατηρούν, πλην της προνομιακής φορολόγησής τους, έναν παχυλό μισθό-αντάξιο των κιλών του Πάγκαλου-για να επιτελούν απερίσπαστοι το εθνοσωτήριο έργο τους. Η διανομή τροφίμων είναι καθημερινό φαινόμενο σε μια κοινωνία που φαίνεται να διάγει μέρες οιονεί μεταπολεμικής αστάθειας και η όξυνση των άκρων με τον κλεφτοπόλεμο ακροδεξιών και μεταναστών με εκατέρωθεν μαχαιρώματα προδίδουν κλίμα μεθοδευμένης πόλωσης της κοινής γνώμης επί σκοπώ ενίσχυσης και αποθέωσης του κράτους φαινομένου δικαίου και ουσιαστικού αδίκου.

Αυτή είναι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία μας; Αυτή είναι η Ελλάδα της εκπεφρασμένης θέλησης του λαού;

Καταπώς φαίνεται αυτή είναι η Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που, παρά το ότι μονοπώλησαν το πρωθυπουργικό στέμμα επί δεκαετίες, πέτυχαν δια της ληστρικής πολιτικής τους να απαξιώσουν κάθε έννοια σοσιαλισμού και φιλελευθερισμού, αποθέωσαν τη βουλευτική ιδιοκτησία μερικών ακινήτων (ευτελούς αξίας) και έδωσαν χώρο στην ανάπτυξη ενός ιδιόμορφου φασισμού που, παρά την λανθάνουσα επικινδυνότητά του, φαντάζει ως ο ιδανικός τιμωρός. Αυτή είναι η Ελλάδα της ανεκδιήγητης Αριστεράς, αυτού του συνονθυλεύματος ψευτοβιοπαλαιστών του Armani που αρέσκονται σε ανέξοδη αντιπολίτευση και κηρύγματα παραφθαρμένης αλληλεγγύης και μόνο. Αυτή είναι η Ελλάδα των γραβατωμένων αλητήριων της Βουλής που ίσως μόνο μια δημόσια ψυχανάλυση να τους σώσει από το σύνδρομο του καρπαζοεισπράκτορα και του αποτυχημένου εθνοκαθοδηγητή από το οποίο διακατέχονται.

Υποθέτω ότι αυτό το Πάσχα σύσσωμος ο πολιτικός-κομματικός κόσμος θα προσπαθήσει να σώσει τη συνείδησή του υπό τη σκέπη της εκκλησίας και του φιλεύσπλαχνου θεούλη. Τα ακάθαρτα του πολιτικού τους έργου, όμως, ποιος θα τα καθαγιάσει; Ούτε ο Ιορδάνης….

*Η Μαρίνα Σκούμπου είναι φοιτήτρια Νομικής Αθηνών.

 

Advertisements