Από τα ερείπια ενός μέρους που κάποτε ήταν γνωστό ως Βόρεια Αμερική, έχει αναδυθεί το έθνος της Πάνεμ με τη λαμπερή πρωτεύουσα Κάπιτολ που περιβάλλεται από δώδεκα απομακρυσμένες επαρχίες, μια πόλη που συνδυάζει το μέλλον με τη Μetropolis,την Βrazil, το IN TIME, με την Αρχαία Ρώμη, ή με το Βυζάντιο και τους κατοίκους της πρωτεύουσας να μοιάζουν με καρικατούρες, με τα εξπρεσιονιστικά μακιγιάζ, και τα σουρεαλιστικά ενδύματα, με μπόλικο αίμα και σεξ που διαδραματίζεται μεταξύ παιδιών 12 –18 ετών.

“Τι γίνεται αν μεταξύ ανθρωπιάς και ψυχαγωγίας επιλέξουμε το δεύτερο;”
Η επιτυχημένη ταινία «Αγώνες Πείνας» (“The Hunger Games”) διαδραματίζεται σε ένα δυστοπικό μέλλον όπου οι εξαθλιωμένες και φτωχιές μάζες, ζουν κάτω από την τυραννία μίας ανεπτυγμένης τεχνολογικά και πλούσιας ελίτ. Άραγε παρουσιάζει κατά κάποιο τρόπο αυτού του είδους την κοινωνία που η ελίτ προσπαθεί να επιβάλλει μέσα από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων; ΧΜ! Θα εξετάσουμε ποια είναι τα χαρακτηριστικά του κόσμου στους «Αγώνες Πείνας» και πώς αυτά έχουν οφθαλμοφανή σχέση με τα σχέδια της Νέας Τάξης πραγμάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ταινία προωθήθηκε από μία πολύ δυνατή διαφημιστική εκστρατεία και έτσι δεν πήρε και πάρα πολύ καιρό για την ταινία να γίνει αρκετά δημοφιλής ανάμεσα στους εφήβους και τη νεολαία. Μερικές φορές οι κριτικοί την χαρακτηρίζουν σαν το νέο Twilight(μία άλλη “αγαπητή” σειρά βιβλίων και ταινία στο νεαρό κοινό που επεδίωξε κι έκανε “αγαπητούς” τους βρικόλακες ! ) καθώς οι «Αγώνες Πείνας» έχουν αρκετά κοινά στοιχεία με αυτό: ένα νεαρό κορίτσι είναι διχασμένο ανάμεσα σε δύο αγόρια, μόνο που διαδραματίζονται σε εντελώς διαφορετικούς κόσμους και οι βρικόλακες είναι άνθρωποι, ή μήπως όχι;

ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

 

 

 
Έχοντας σαν κύριο σκηνικό ένα δυστοπικό μέλλον (άραγε αναρωτηθήκατε γιατί σε όλα τα αντίστοιχα σενάρια το μέλλον παρουσιάζεται «δυστοπικό;»), οι «Αγώνες Πείνας» παρουσιάζουν μία αρκετά μαύρη πλευρά του κόσμου που μας ετοιμάζουν, είτε έχει να κάνει με την κοινωνική, είτε με την οικονομική ή την πολιτική πλευρά των πραγμάτων. Με λίγα λόγια πρόκειται για έναν εφιάλτη στον κόσμο του «Μεγάλου Αδελφού» όπου η πλούσια ελίτ ζει εις βάρος ενός πληθυσμού που λιμοκτονεί σωματικά και ψυχικά. Στο μεταξύ, η διαστροφή και η ηδονοβλεψία των μέσων μαζικής ενημέρωσης έχει πάρει εξωφρενικά παράλογες διαστάσεις και χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση ως εκείνος ο συνεκτικός κρίκος που συγκρατεί τη δική της κοινωνική τάξη ανέπαφη.

Άραγε παρουσιάζεται στους «Αγώνες Πείνας» ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, ειδικά σε ό,τι αφορά τους νέους; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάγος για να καταλάβει ότι η ελίτ (επικυρίαρχοι) σήμερα προσπαθεί να στρέψει τον κόσμο προς αυτή την κατεύθυνση. Άραγε η συγγραφέας των ομώνυμων βιβλίων στα οποία είναι βασισμένη η ταινία, Suzanne Collinsμεταφέρει ένα ισχυρό μήνυμα στους νέους εναντίον της Νέας Τάξης Πραγμάτων, με το να τους δείχνει τους κινδύνους της ή κάνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή επιδιώκει να εξοικειώσει τη νεολαία με αυτή την τρομακτική εικόνα. Ας δούμε όμως πιο κοντά αυτό το φανταστικό, αλλά και πολύ πιθανό μέλλον που παρουσιάζεται στους «Αγώνες Πείνας.» Να σημειώσουμε ότι η ανάλυσή μας είναι βασισμένη στην ταινία και όχι στα βιβλία. Η ταινία είναι δομημένη διαφορετικά και μεταφέρει ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα.

H Νέα Τάξη Πραγμάτων για τους Νέους- Νέες : Οι «Αγώνες Πείνας» διαδραματίζονται μέσα σε ένα πλαίσιο που έχει πάρα πολλές ομοιότητες με τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, όπως παρουσιάζεται και επιβάλλεται σήμερα από την παγκόσμια ελίτ. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι η κατάλυση των εθνών-κρατών και η δημιουργία ενός και μοναδικού κράτους που διοικείται από μία κεντρική αρχή.Στην ταινία, αυτή η ιδέα παρουσιάζεται στην πλήρη μορφή της αφού τα γεγονότα διαδραματίζονται στο Πάνεμ, ένα απολυταρχικό κράτος που καταλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή της Β. Αμερικής. Οι ΗΠΑ λοιπόν και ο Καναδάς έχουν συγχωνευτεί σε μία οντότητα, κάτι που πολλοί θεωρούν ότι θα συμβεί πριν την ολοκλήρωση της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Στο Πάνεμ, οι ιδέες της δημοκρατίας και της ελευθερίας έχουν εξαφανιστεί και έχουν αντικατασταθεί από μία υψηλής τεχνολογίας δικτατορία που βασίζεται στην παρακολούθηση, καταγραφή, μαζική κατήχηση από τα ΜΜΕ, αστυνομική καταστολή (ειρηνοφύλακες τους αποκαλούν, αν έχετε δει το farscape, σας το προτείνω ) και ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις, (επίσης δείτε το in time) Ο μεγαλύτερος πληθυσμός του Πάνεμ ζει σε συνθήκες χωρών του δικού μας τρίτου κόσμου, όπου είναι εφ’ όρου ζωής καταδικασμένοι σε φτώχεια, λοιμούς και αρρώστιες.

Αυτές οι δύσκολες συνθήκες ζωής είναι προφανώς το αποτέλεσμα ενός καταστροφικού γεγονότος που προκάλεσε την πλήρη οικονομική κατάρρευση της Βόρειας Αμερικής. Στην περιοχή 12, (οι περιοχές είναι 12 όπως και στο IN TIME ! άραγε τι θέλουν να δηλώσουν; ) στο σπίτι της ηρωίδας Katniss Everdeen, οι ντόπιοι ζουν σε συνθήκες που θυμίζουν την προ-βιομηχανική εποχή, όπου οικογένειες δουλεύουν στα ορυχεία, ζουν σε καλύβες και τρώνε τρωκτικά για να επιβιώσουν.

Αν και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζει σε συνθήκες βγαλμένες από το 1800, είναι υποταγμένο στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση της Πρωτεύουσας (Capitol) όπου χρησιμοποιείται τεχνολογία για την παρακολούθηση, τον έλεγχο και τη χειραγώγηση των μαζών. (διάβασε ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ και ΜΑΖΑ) Κάμερες παρακολούθησης, RFID τσιπ, τρισδιάστατα ολογράμματα χρησιμοποιούνται ευρέως από την κυβέρνηση για να χειραγωγήσει τη θέληση ενός αδύναμου και απαίδευτου πληθυσμού (αν και υπάρχουν σημάδια αυτοδιάθεσης και επαναστατικότητας στους πληθυσμούς των αγροτών.)

Για τη διατήρηση αυτής της λεπτής ισορροπίας, η Πρωτεύουσα βασίζεται σε έναν τεράστιο όγκο αστυνομικής δύναμης τους ‘ειρηνοφύλακες’, που βρίσκεται πάντα σε ετοιμότητα για να καταστείλει κάθε προσπάθεια εξέγερσης. Οι εργάτες τακτικά, συγκεντρώνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου παρακολουθούν προπαγανδιστικά βίντεο της κυβέρνησης.

Το Πάνεμ, λοιπόν δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα βαρύ αστυνομοκρατούμενο κράτος, το οποίο διοικεί μία ισχυρή ελίτ, που έχει σκοπό να κρατήσει τις μάζες μέσα στη φτώχεια και την υποδούλωση. Όπως έχουμε ξαναπεί, όλες αυτές οι ιδέες, παρουσιάζονται και σε άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αφού πρόκειται πλέον για μία συνειδητή διαδικασία, να εξοικειώσουν τις μάζες, ειδικά τις νεώτερες μάζες, με την ιδέα μίας αστυνομοκρατούμενης πολιτείας, σαν να είναι αυτό η φυσιολογική εξέλιξη, του σύγχρονου πολιτικού συστήματος.

Ζώντας σε έντονη αντίθεση με το προλεταριάτο, η ελίτ στους «Αγώνες Πείνας» κατοικεί στην αστραφτερή πόλη Capitol και ενδίδει σε όλα τα είδη των υπερβολών και τις τάσεις της μόδας. Αυτό το ανώτατο κομμάτι της κοινωνίας, αντιλαμβάνεται το υπόλοιπο του πληθυσμού, ως κατώτερη φυλή, που πρέπει να γελοιοποιηθεί, να εξημερωθεί και να ελέγχεται, άλλωστε πολύ εύστοχα αποκαλεί τις μάζες, ‘Φόρους’ Όλες οι πολύτιμες πλουτοπαραγωγικές πηγές, αξιοποιούνται από όσους ζουν στις περιοχές, εκτός της Capitol αλλά για όφελος της ελίτ δημιουργώντας έτσι ένα ολοένα και αυξανόμενο χάσμα μεταξύ τους.

Η εικόνα μίας πλούσιας άρχουσας τάξης που κυριαρχεί πάνω στις υποβαθμισμένες και εξαθλιωμένες μάζες (έτσι ώστε να είναι εύκολα διαχειρίσιμες) είναι μια σημαντική πτυχή της Νέας Τάξης Πραγμάτων και αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στους «Αγώνες Πείνας». Η εξάρτηση της κυβέρνησης, στην υψηλή τεχνολογία μέσων μαζικής επιτήρησης για να κρατήσει τον πληθυσμό υπό έλεγχο είναι κάτι που βλέπουμε ήδη και, αν συνεχίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση, ο κόσμος των «Αγώνων Πείνας» θα γίνει σύντομα πραγματικότητα. Υπάρχει και μια άλλη σημαντική ιδέα που αφορά ένα αποκρυφιστικό κομμάτι της ελίτ και βρίσκεται στην καρδιά των «Παιχνιδιών Πείνας»: οι θυσίες αίματος για να προκαλέσουν φόβο και να ενισχύσουν τη δύναμή της. Άρτον και Θεάματα ( διάβασε

Αιματηρές Θυσίες για την Ελιτ: Η κυβέρνηση του Πάνεμ καθιέρωσε τους «Αγώνες Πείνας» σαν ένα μέσο υπενθύμισης στις μάζες ή φόρους, της «μεγάλης προδοσίας» που είχαν διαπράξει όταν συμμετείχαν σε μία επανάσταση. Σαν τιμωρία για την ανυπακοή τους, οι δώδεκα περιοχές του Πάνεμ, πρέπει να προσφέρουν στην Capitol ένα αγόρι και ένα κορίτσι μεταξύ 12 και 18 ετών για να πάρει μέρος στους «Αγώνες Πείνας.» Οι έφηβοι αυτοί, πρέπει να αγωνιστούν μέχρι θανάτου, σε μία τεχνητή ολογραφική υπαίθρια αρένα, σε έναν αγώνα που θυμίζει ρωμαϊκή αρένα, ένα θέαμα το οποίο μεταδίδεται μέσω τηλεοπτικού δικτύου σε όλη τη χώρα. Το όνομα των Αγώνων είναι από μόνο του, μία υπενθύμιση της συνεχούς κατάστασης ασιτίας, η οποία έχει επιβληθεί στην κατώτερη τάξη από την άρχουσα τάξη έτσι ώστε να την ελέγχουν καλύτερα. Αλλά δεν είναι μόνο για τον έλεγχο. (διάβασε Η Επανάσταση του Παλιμπαιδισμού)

Τα αγόρια και τα κορίτσια που επιλέγονται να πάρουν μέρος στους «Αγώνες Πείνας» αποκαλούνται «εισφορές» ή «φόροι», ένας όρος που συχνά περιγράφει, μια πληρωμή που αποδίδεται από τον υποτελή στον κύριό του και έτσι για ακόμα μία φορά αντανακλάται η δουλεία, η σκλαβιά της μάζας στους κυβερνήτες του. Από τις απαρχές του πολιτισμού, οι αιματηρές θυσίες θεωρούνται ότι ήταν η ύψιστη μορφή προσφοράς-εισφοράς στους θεούς και σε ένα αποκρυφιστικό, μεταφυσικό, μαγικό επίπεδο θεωρούνται, ότι απέδιδαν τη μεγαλύτερη δυνατή δύναμη που έπρεπε να αξιοποιηθεί από τους ηγεμόνες και τους μάγους. (διάβασε Συνειδητό Ονείρεμα και Ανόργανα Όντα)

Με τον ίδιο τρόπο που οι Καρχηδόνιοι θυσίαζαν βρέφη στο θεό Μόλωχ, οι κάτοικοι του Πάνεμ θυσιάζουν τα παιδιά τους στην Capitol. Οι «Αγώνες Πείνας» είναι λοιπόν μία σύγχρονη εκδοχή αυτών των παλιών τελετουργιών, όπου επιβαλλόταν στις μάζες να συμμετέχουν, ώστε να αποφύγουν την οργή των ανωτέρων τους. Ολόκληρος ο πληθυσμός του Πάνεμ αναγκάζεται να παρακολουθήσει αυτή την τελετουργική θυσία που πραγματοποιείται στην Capitol, εγείροντας το φόβο, το θυμό και την επιθυμία για αίμα και ενισχύοντας έτσι τη δύναμη της τελετής.

Έχουμε αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα πώς σήμερα οι θάνατοι συγκεκριμένων ατόμων της βιομηχανίας του θεάματος ή οι συναυλίες τους προβάλλονται από τα μέσα ενημέρωσης στην πραγματικότητα σαν υπερ-τελετές στις οποίες συμμετέχουν ολόκληρα έθνη και οι μάζες – φόροι με παραληρηματικούς τρόπους να ωρύονται και να χειροκροτούν. Οι Αγώνες Πείνας αντικατοπτρίζουν και υπερ-προβάλλουν αυτή την ιδέα των μέγα-τελετουργιών. (διάβασε Ψυχή … ποιούς ταΐζεις με αυτήν;)

Στους Αγώνες Πείνας, το τελετουργικό του θανάτου των νέων ανθρώπων, που επιλέγονται με κλήρο, από τις μάζες «πωλείται» ως ένα αθλητικό γεγονός, ένα έθνος που συμμετέχει σε μία μεγάλη γιορτή, η οποία προβάλλεται όπως ένα reality show. Όχι μόνο οι φτωχοί άνθρωποι – οι φόροι, συμμετέχουν σε αυτά τα απαξιωτικά γεγονότα, αλλά και ζητωκραυγάζουν για τους αγαπημένους τους, που ετοιμάζονται να χύσουν το αίμα το δικό τους ή των συμπαικτών τους. Είναι τρομακτικό το γεγονός πως σε αυτούς τους αγώνες κερδίζει πάντα μονάχα ΕΝΑΣ, που σημαίνει πως οι παίχτες σκοτώνουν και τους συμπαίκτες τους, που πολλές φορές είναι αδέλφια, θυμίζει πρακτικές από τους μονομάχους στην Αρχαία Ρώμη.

Γιατί τα αποδέχονται όλα αυτά; Ένας από τους λόγους είναι ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να αποδεχθούν τα πάντα … αν αυτά τον διασκεδάζουν. (Διάβασε ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΑΓΚΙΤΑΤΣΙΑ). Οι άνθρωπο-μάζες είναι εύκολα ελεγχόμενες μιας κι έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Όσο μεγαλύτερη η άνθρωπο-μάζα τόσο μικρότερη η μνήμη.

  Επικαλώντας τα Κατώτερα Βασικά Ένστικτα: Τα παιχνίδια μεταδίδονται τηλεοπτικά σε όλη τη χώρα με τη μορφή reality-show το οποίο παρουσιάζουν τηλεπαρουσιαστές που αναλύουν τη δράση, παίρνουν συνεντεύξεις από τους συμμετέχοντες και κρίνουν τις αποδώσεις τους. (αν σου θυμίζει κάτι αυτό; ). Οι συμμετέχοντες έχουν κατηχηθεί τόσο βαθιά σε αυτόν τον πολιτισμό, που δέχονται εύκολα τους κανόνες του παιχνιδιού, γίνονται απόλυτα πρόθυμοι να αρχίσουν να σκοτώνουν τα απιδιά τους, ώστε να κερδίσουν τα Παιχνίδια. Οι μάζες επίσης συμμετέχουν αρκετά ενεργά στο γεγονός, επευφημώντας για τους αντιπροσώπους της περιοχής τους, έστω και αν το όλο θέμα, έχει να κάνει με τη θυσία των δικών τους παιδιών. Μάλιστα κάποιοι από τους τομείς, ζουν κι εκπαιδεύουν τα παιδιά τους, με σκοπό και νόημα ύπαρξης την νίκη στο παιχνίδι, με αποτέλεσμα στους αιματηρούς αγώνες να είναι τα φαβορί και να κερδίζουν συνεχώς.

Αυτό αποδεικνύει μία αρκετά θλιβερή, αλλά στην πραγματικότητα ένα αληθές περιστατικό που αφορά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης: οποιοδήποτε μήνυμα μπορεί να φθάσει στα αυτιά των ανθρώπων, αρκεί αυτό να τους προκαλέσει την προσοχή και να διεγείρει τα συναισθήματα τους. Δύο είναι τα πράγματα που αυτόματα, σχεδόν χωρίς καμία αντίσταση τραβούν την προσοχή του μαζάνθρωπου: αίμα και σεξ, (το ιερό δισκοπότηρο) τα δύο κατάλοιπα των Κατώτερων Βασικών Ενστίκτων.

Η ωμή εκδήλωση βίας, μονοπωλεί την προσοχή των μαζών – φόρων, που ξεχνούν ότι οι Αγώνες αποτελούν μια υπενθύμιση της δουλείας – σκλαβιάς, του λαού στην ελίτ. Τα κατώτερα ένστικτα αίμα – σεξ είναι ήδη γνωστά και αξιοποιούνται πλήρως, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σήμερα, καθώς μηνύματα που χρηματοδοτούνται από την ελίτ πωλούνται συνεχώς στους καταναλωτές ως «διασκέδαση». Οι Αγώνες Πείνας επομένως απεικονίζουν εύστοχα το ρόλο των μέσων ενημέρωσης στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Άραγε η ταινία αυτή μπορεί να βοηθήσει, τους νέους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν το γεγονός αυτό ή θα αποκοιμίσει ακόμη περισσότερο;

Σε ένα σημείο στην ταινία, ο θάνατος ενός μικρού κοριτσιού συγκλόνισε τους ανθρώπους, σε σημείο που έφερε μια σύντομη στιγμή διαύγειας, στο θολωμένο απ την προπαγάνδα νου τους, σε ένα ξέσπασμα αλληλεγγύης, καθώς ο θάνατος, έφερε στο φως την θηριωδία των Αγώνων. Η ζωντανή μετάδοση του θανάτου οδήγησε, σε μια βίαιη εξέγερση στην περιοχή του κοριτσιού, αφού οι κάτοικοί της αντιλήφθηκαν ότι πρόθυμα συμμετέχουν σε κάτι τόσο απάνθρωπα τρομερό.

Η εξέγερση ωστόσο κατεστάλη γρήγορα από την απανταχού παρούσα αστυνομική δύναμη του κράτους. Επιπλέον, προκειμένου να αποφευχθούν περαιτέρω κοινωνικά προβλήματα, οι παραγωγοί του σόου εισήγαγαν ένα νέο στοιχείο για την παράσταση: εικονικός έρωτας μεταξύ των πρωταγωνιστών Katniss Everdeen και του Peeta Mellark, το κορίτσι και το αγόρι από τη 12ηπεριοχή. (θυμήσου στο big brother είχε μπόλικο σεξ και αρκετό καβγά.)

Με την εισαγωγή του ψευδούς έρωτα (και κατ ‘επέκταση του σεξ) στο θέαμα, οι παραγωγοί κατόρθωσαν να καταστείλουν τις μάζες και τις έφεραν πίσω στην συνηθισμένη κατάσταση του βωβού λήθαργου. Αυτό το μέρος της ταινίας, αντανακλά τον τρόπο που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης χρησιμοποιούνται από τις δυνάμεις που κυριαρχούν σήμερα. Η παγκόσμια εμβέλεια της σειράς των «Αγώνων Πείνας» αποδεικνύουν ότι οι ιστορίες που παραθέτουν έξυπνα, τα συστατικά του σεξ και της βίας πετυχαίνουν να «αιχμαλωτίζουν» τις άνθρωπο-μάζες.

Παρόλο που οι «Αγώνες Πείνας» φαινομενικά καταγγέλλουν τη διαστροφή της βίας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, φέρνουν σίγουρα περισσότερη στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Απευαισθητοποίηση Ενός Νέου Τύπου Βίας : Ενώ δεν υπάρχει καμία έλλειψη της βίας στο Χόλυγουντ, η ταινία «Αγώνες Πείνας» διασχίζει ένα σύνορο που γίνεται σπάνια σε ταινίες. Η αιματηρή βία από ανηλίκους και έναντι ανηλίκων. Σε αυτήν την ταινία PG-13 (κατάλληλη για ηλικίες άνω των 13) βλέπουμε οι πρωταγωνιστές να είναι παιδιά, ηλικίας μεταξύ 12 και 18, βλέπουμε να μαχαιρώνονται βίαια, να στραγγαλίζουν, να σπάνε τους λαιμούς άλλων παιδιών—σκηνές που σπάνια εμφανίζονται σε ταινίες του Χόλυγουντ.

Ενώ είναι σίγουρα, ένας τρόπος για την ταινία να τραβήξει την προσοχή του κοινού στο οποίο απευθύνεται, οι «Αγώνες Πείνας» φέρνουν στο προσκήνιο μια νέα μορφή βίας που μέχρι πρόσφατα, θεωρούνταν πάρα πολύ ενοχλητική, για να την συμπεριλάβουν στις ταινίες. Αλλά στη συγκεκριμένη ταινία που πρεσβεύει το «σκότωσε ή θα σε σκοτώσουν», οι θεατές εύκολα πάνε πέρα από αυτό το ψυχολογικό εμπόδιο και βρίσκουν τους εαυτούς τους να φωνάζουν πράγματα από την ταινία, όπως το «Έλα,Katniss, πάρε το τόξο σου και ρίξε στο κεφάλι του#&@μένου!» Ναι το άκουσα !

  Εν κατακλείδι : Οι «Αγώνες Πείνας» όπως και το Μetropolis, διαδραματίζονται σε έναν κόσμο, που περιγράφεται επακριβώς στην Νέα Παγκόσμια Τάξη.
> Μια πλούσια και ισχυρή ελίτ.
> Μία εκμεταλλεύσιμη και κατώτερη μάζα των ανθρώπων.
> Η διάλυση των δημοκρατιών σε ένα αστυνομικό κράτος οντοτήτων.
> Υψηλής τεχνολογίας επιτήρηση.
> Μέσα Μαζικής ενημέρωσης που χρησιμοποιούνται για προπαγάνδα.
> Θεαματικά Αιματηρές θυσίες παιδιών.
Δεν υπάρχει, πράγματι, τίποτα αισιόδοξο στο δυστοπικό μέλλον που περιγράφεται στους «Αγώνες Πείνας». Ακόμη και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ανακαλείται από τις οι μάζες που αναγκάζονται να παρακολουθούν τα παιδιά τους, να αλληλοσκοτώνονται από άλλους σαν να ζώα σε κλουβιά. Έχοντας υπ όψιν ολ’ αυτά, υπάρχει ελάχιστη διαφορά -αν υπάρχει είναι δυσδιάκριτη- μεταξύ των κινηματογραφόφιλων που βλέπουν την ταινία και των μαζών στην ταινία που γίνονται αυτόπτες μάρτυρες της σκληρότητας των Αγώνων …και οι δύο ομάδες, είναι πρόθυμοι συμμετέχοντες σε ένα γεγονός που απεικονίζει τη θυσία των δικών τους παιδιών κάτω από το βλέμμα της ελίτ που ποντάρει και διασκεδάζει. Επιπλέον, μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι η ταινία παρουσιάζει τις ίδιες λειτουργίες με τους Αγώνες στην ταινία: αποσπούν την προσοχή των μαζών με το αίμα και το σεξ, ενώ θυμίζουν την εξουσία της ελίτ.

Επιδιώκουν οι «Αγώνες Πείνας» να προειδοποιήσουν μία απαθή και υπνοβατούσα νεολαία για τον κίνδυνο που κρύβει το ισχύον σύστημα και την πορεία σε έναν ολοκληρωτικό εφιάλτη; Ή μήπως απλά η ταινία προγραμματίζει τη νεολαία για να αντιληφθεί την έλευση της Νέας Τάξης Πραγμάτων ως αναπόφευκτη; Η ερώτηση είναι ανοικτή προς στοχασμό.

ΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, ΦΗΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ
ΗΤΤΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, ΒΕΒΑΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΠΕΙΝΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ.
Κριτικές:

“…Ιδιοφυής πλοκή και άψογος ρυθμός. Ένας Τρομακτικός Καινούριος Κόσμος.

…Η συγγραφέας έχει οραματιστεί το μέλλον με ανατριχιαστική ακρίβεια και έχει ζωγραφίσει έξοχα τους χαρακτήρες της.

…Συναρπαστική αφήγηση, το μέλλον πειστικό και τρομακτικό μας επιτρέπει να δούμε τις ομοιότητες ανάμεσα στον κόσμο της Κάτνις και το δικό μας.

…Πλούσια αλληγορική δύναμη. Άψογη πλοκή.” —The New York Times

“Συναρπαστικό, ευφάνταστο και τρομακτικό.” —Los Angeles Times

“Βυθιστείτε, γιατί αυτή είναι μια καταιγιστική περιπέτεια, από τις καλύτερες του είδους. …Συνεχείς ανατροπές περιμένουν σε αυτό το καθηλωτικό μυθιστόρημα που προκαλεί πολλά ηθικά ερωτήματα.” —The Times (Λονδίνο)

“Εντυπωσιακό στήσιμο του φανταστικού κόσμου, δράση που κόβει την ανάσα και ξεκάθαρες φιλοσοφικές ανησυχίες.” —Kirkus

“Κατοικημένη από τρισδιάστατους χαρακτήρες, μια εκπληκτική ιστορία περιπέτειας, πολιτικού σασπένς και ρομαντισμού.” —Booklist, STARRED REVIEW

“Οι Αγώνες Πείνας, είναι ένα βίαιο, σοκαριστικό, γρήγορο μυθιστόρημα με διαρκές σασπένς. Η ανάγνωση των Αγώνων Πείνας είναι εθιστική.” —Stephen King

“Η ιστορία δεν με άφηνε να κοιμηθώ για πολλές νύχτες. Ακόμα και αφού το είχα τελειώσει, έμενα ξύπνια και το σκεφτόμουν… Οι Αγώνες Πείνας είναι εκπληκτικοί.” —Stephenie Meyer

Διακρίσεις:

#1 NEW YORK TIMES ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ

# USA TODAY ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ

HORN BOOK FANFARE

PUBLISHERS WEEKLY ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

SCHOOL LIBRARY JOURNAL ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

BOOKLIST ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

NEW YORK TIMES BOOK REVIEW ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

NEW YORK TIMES ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

KIRKUS ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

KIRKUS REVIEWS ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 2008

LA TIMES ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ 2008

BARNES & NOBLE ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ 2008

BORDERS ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ 2008

AMAZON ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ 2008

#1 ΛΙΣΤΑ NEXT ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΟ CYBILS 2008 ΝΕΑΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΠΗΓΗ

Advertisements