Όπως είναι προφανές τα χρήματα έχουν στερέψει: όχι μόνο οι πολίτες αλλά και οι κυβερνήσεις τους έχουν χάσει τα χρήματά τους. Ποιοι τα έχουν; [Εικόνες απ’ το Big Picture του Boston.com.]

Οι μεγαλοτραπεζίτες, οι traders, οι επενδυτές και αυτοί που αποκαλούμε “κερδοσκόποι”.

Δεν είναι βέβαιο ότι όλοι τους τα απέκτησαν με δόλιους τρόπους και είναι μάλλον απλοϊκό να θεωρήσουμε ότι δεν έπρεπε κανείς τους να επωφεληθεί οικονομικά – άλλωστε κάνουν ένα επάγγελμα.

(Γράφημα απ’ τους New York Times. Ο μέσος μισθός ενός τραπεζίτη κι ενός μη τραπεζίτη, απ’ το 1981 μέχρι σήμερα. Μαντέψτε ποιος είναι ποιου.)

Όμως το γεγονός παραμένει:
Τα λεφτά του πλανήτη εξαφανίστηκαν και βρέθηκαν (έστω και νομίμως) στα χέρια των golden boys. Από κει και πέρα τι γίνεται; Όπως είχα ξαναγράψει, η απληστία των δισεκατομμυριούχων είναι το σημαντικότερο αμάρτημα του 21ου αιώνα. Αν όσοι έχουν υπερβολική περίσσεια χρημάτων δεν σκέφτονται μόνοι τους να τα δώσουν -έστω ένα μικροσκοπικό ποσοστό τους- σ’ αυτούς που δίπλα τους ζουν στους δρόμους και τρώνε απ’ τα σκουπίδια ή στις κυβερνήσεις που πάνε ολοταχώς προς στάση πληρωμών, τι μπορεί να γίνει;

Η πίεση των πολιτών.

Όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, εδώ και λίγες εβδομάδες οι “Αγανακτισμένοι των ΗΠΑ” (το κίνημα Occupy Wall Street) τα βάζουν έμπρακτα με τους χρηματιστές και τους τραπεζίτες τους οποίους θεωρούν υπεύθυνους για την κρίση. Καθώς το κίνημα γιγαντώνεται οι διαφορές του απ’ το κίνημα των Ελλήνων Αγανακτισμένων γίνονται όλο και πιο σαφείς.

Δεν υπάρχουν “φύγετε όλοι από δω”, δεν υπάρχουν “ουστ” – και κυρίως δεν έχουν καπελωθεί ακόμα. Όχι πως τα αιτήματα τους είναι άμεσα εφαρμόσιμα, όμως έχουν μια άλφα σαφήνεια. Και έχουν πιο συγκεκριμένη στόχευση απ’ αυτή εναντίον “των τριακοσίων” ή των καθαριστριών της Βουλής. Δε λένε “εσείς να πληρώσετε την κρίση” εννοώντας γενικά τους πάντες. Φταίνε σε μεγάλο βαθμό οι τράπεζες και οι Wall Street, υποστηρίζουν. Άρα αυτοί να βάλουν πλάτες για να ξαναφτιαχτεί η οικονομία. Αυτοί με ονοματεπώνυμα – τους δείχνουν και οι αφίσες που έχουν κυκλοφορήσει με τους μισθούς, τα μπόνους καιτις αποζημιώσεις τραπεζιτών, μισθοί που συχνά πληρώνονταν με τα χρήματα των φορολογουμένων. Έχουν εντοπίσει τους σωστούς στόχους και μετά τις γενικόλογες διαμαρτυρίες περνούν στην πράξη…

Αποσύροντας τα χρήματα απ’ τις μεγάλες “κακές” τράπεζες.

Ήδη το κίνημα έχει προτείνει στους Αμερικάνους που είναι ενοχλημένοι με τις τράπεζες, να αποσύρουν σταδιακά τις καταθέσεις τους απ’ τις μεγάλες τράπεζες και αφού κλείσουν τους λογαριασμούς τους, να ανοίξουν άλλους σε μη κερδοσκοπικά Credit Unions.
Σε ιδρύματα δηλαδή που έχουν φτιαχτεί συλλογικά από κοινότητες (σκεφτείτε τα σαν συνεταιρισμούς) όπου τα μέλη “διοικούν” και ελέγχουν όλες τις διαδικασίες και όπου οι καταθέτες είναι οι μόνοι που έχουν σημασία. Ήδη έχουν ανέβει σε σάιτ οι πληροφορίες για το πετυχημένο κλείσιμο λογαριασμού, με όλες τις σωστές κινήσεις.

Δεν είμαι σίγουρος αν υπάρχει κάτι σχετικό στην Ελλάδα (αφήστε σχόλιο) αλλά αν όχι ίσως θα μπορούσε να δημιουργηθεί. Ο σκοπός των διοργανωτών είναι το 99% των Αμερικάνων να δείξει στο 1% που ελέγχει όλο τον πλούτο ότι οι κρίσιμες εποχές απαιτούν κρίσιμες αποφάσεις. Από την ανταπόκριση των πολιτών σ’ αυτήν την πρωτοβουλία θα εξαρτηθούν πολλά: ήδη κι άλλες χώρες άρχισαν να τους μιμούνται. Έξω απ’ την Τράπεζα της Ιταλίας στήθηκαν χτες οι πρώτες σκηνές…

http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/26977

Advertisements